Onderzoek naar energie-absorberende constructies in tunnels

Terug naar kennisbank
  • Document code: JHO-379.V.03.A
  • Auteur: Rijkswaterstaat
  • Jaar: 1982

Samenvatting

Bij het vervoer over de weg speelt de tunnel een steeds belangrijkere rol. Een bijzonder aspect hierbij is het vervoer van gevaarlijke stoffen. Van een aantal van deze stoffen is het vervoer door tunnels niet toegestaan daar deze stoffen bij een ongeval de tunnelconstructie kunnen beschadigen en in het ergste geval de tunnel kunnen vernielen. De stoffen

die momenteel niet toegelaten zijn, zijn in het algemeen stoffen die bij een ongeval een brand of een explosie kunnen veroorzaken. Deze stoffen worden nu vervoerd via omleidingsroutes. Zo’n omleidingsroute is meestal niet de kortste verbinding en maakt veelal gebruik van niet-autowegen, die dikwijls dicht langs of door de bebouwde kom van dorpen en steden lopen. De vraag kwam daarom op of het mogelijk is voorzieningen te treffen die het risico van het transport door de tunnel aanzienlijk verkleinen waardoor het transport van een groot deel van bovengenoemde stoffen

door tunnels toch mogelijk wordt. Hierbij wordt gedacht

aan een zodanige bescherming van de constructie van de tunnel dat in geval van een ongeval zeker gesteld is dat de tunnel niet bezwijkt en de schade binnen redelijke tijd te herstellen is. Het doel van het in dit rapport beschreven onderzoek dat zich beperkt tot het probleem van de explosie, was na te gaan of er speciale bouwkundige constructies mogelijk zijn die in de tunnel kunnen worden geplaatst en die bij een explosie de druk op de feitelijke tunnelwand kunnen reduceren. Onder explosie wordt in dit kader verstaan de explosie van een brandbaar gas of damp gemengd met de in de tunnel aanwezige lucht en dus niet de explosie van springstoffen en andere “ontplofbare stoffen”.