L520 Analyse ECL-tunnel met eindige elementenmodel
Algemene informatie
Toepassingen
Samenvatting
In dit rapport is gedrag van de bodem bestudeerd met betrekking tot de ECL(Elektrochemiluminescentie)-methode. De nadruk is gelegen op de sectie achter de betonnen injectie ring. Uit studies is gebleken dat bestaande modellen voor holte-expansie niet geschikt zijn om de minimale en maximale injectiedruk te bepalen. Eenvoudige elastische oplossingen voor holte-uitzettingen kunnen echter worden gebruikt om een eerste schatting te geven van vervorming rond de tunnel als gevolg van een kleine drukverhoging.
Grondverplaatsingen en spanningen binnen de betonnen bekleding zijn voor verschillende bodemprofielen bepaald op basis van zowel initiële bodemspanningen als betoninjectiespanningen. Door middel van het 2D elementenprogamma PLAXIS zijn deze berekeningen uitgevoerd. Hieruit is gebleken dat het modelleren van de injectiedruk mogelijk is. Het PLAXIS model is geverifieerd aan de hand van het eindige elementen model ABAQUS.
Geconcludeerd kan worden dat de betoninjectiedruk van groot belang is voor de belasting van de tunnelbekleding. De lengte waarover het geïnjecteerde beton als vloeistof kan worden beschouwd is van groot belang evenals het voortschrijdende karakter van het tunnelproces. De verwachte belasting op de tunnelbekleding en de vervormingen in de bodem zullen binnen de grenzen liggen op basis van initiële spanningen en betonspanningen.
