Intrillen van stalen damwanden in niet-cohesieve gronden

Door de relatief lage geluidshinder, de lage schade aan de damwand en de hogere inbrengsnelheid, en daarmee lagere kotsen, worden de damwanden in Nederland voor 80% trillend in de grond gebracht. Men baseert zich daarbij op empirische ervaring van de aannemers. Toch leert de ervaring dat het proces van intrillen niet in alle gevallen optimaal verloopt. Daarom is er grote behoefte aan modellen die de intrilbaarheid en de intrilsnelheid kunnen voorspellen bij gegeven grondeigenschappen, damwandgeometrie en capaciteit van het trilblok.

Dit afstudeeronderzoek richt zich deze predictiemodellen ten behoeve van het intrillen van damwanden in niet-cohesieve gronden. Het betreft een tweedelige rapportage bestaande uit een literatuuronderzoek en eindrapport. In het literatuuronderzoek zijn de optredende verschijnselen, de werking van een trilblok en de meest gangbare predictiemodellen beschreven. Verder zijn ook een aantal vuistregels en diagrammen behandeld die vooral in Nederland breed worden toegepast. In het eindrapport wordt verder ingegaan op de doelstelling van het afstudeeronderzoek: het opstellen van een betrouwbaar predictiemodel voor het intrillen van damwanden, gebaseerd op één of meer bestaande modellen zoals beschreven in de literatuurstudie.